Zuurvee: typisch Nederlandse games

Zuurvee: typisch Nederlandse games

Welkom bij de eerste editie van het Zuurvee. In deze rubriek stellen we verschillende Nederlandse cultuurjournalisten en -critici twee vragen en verzamelen we hier de antwoorden. De tweede vraag is altijd: 'wat is de beste film/game/album/serie van het moment?,' afhankelijk van het besproken medium. Het populairste antwoord verschijnt onderaan de pagina. De rubriek is overgenomen van de Criticwire Survey, met hun zegen.

Deze eerste editie gaat nu over games, maar het Zuurvee zal in de toekomst meerdere media betrekken. Suggesties voor nieuwe vragen, evenals aanmeldingen voor deelname, zijn altijd welkom. Neem gerust contact met ons op.

De eerste vraag luidt als volgt:

Hoe belangrijk is het dat de Nederlandse game-industrie zich onderscheidt door games te maken die een typisch Nederlands karakter uitdragen? Zou je dit soort spellen vaker willen zien?

Joyce Opdenoordt (Freelance, IGN Benelux):

Deze vraag is erg lastig te beantwoorden, want wat versta je onder een typisch Nederlands karakter? Zelf houd ik van Nederlandse games omdat ze vaak een duidelijke, simpele opzet hebben, waarbij innovatie en creativiteit hoog in het vaandel staan. Denk bijvoorbeeld aan de app-game Bounden van het inmiddels opgeheven Game Oven of aan KarmaFlow, dat helaas qua uitwerking was minder was maar als concept stond als een huis. De ontwikkelaars van dit soort games durven buiten de box te denken én dat ook daadwerkelijk tot product om te zetten, en daar is veel moed (en geduld) voor nodig. Als dat wordt verstaan onder een typisch Nederlands karakter, dan lijkt het mij voor de game-industrie erg belangrijk dat vast te houden, want juist door de uitdaging tot vernieuwing aan te gaan kan je echt innoveren.

Mijn belangrijkste opmerking daarbij is wel: zorg dat je écht een goed product neerzet voordat je het uitbrengt, want anders doe je de de Nederlandse game-industrie meer schade dan baat. En uiteraard wil ik dat soort games graag vaker terugzien, want wie zegt er nu nee tegen een bijzondere, goed uitgewerkte game?

Erwin Vogelaar (Freelance, Textbird):

Diversiteit in het gameaanbod is goed, zodat we niet telkens hetzelfde spelen. Eén van de manieren om dat te bereiken is dat gamemakers geïnspireerd door hun eigen land en tradities games maken. Niet alleen zorgt dat voor een hoop verschillende spelervaringen, maar games zijn op deze manier ook een middel om meer te leren van andere culturen.

Geen gamemaker zou zich echter verplicht moeten voelen om iets te maken over het land waarin ze gevestigd zijn. Maak wat je wil maken. Maar als dat iets is dat geïnspireerd is door bijvoorbeeld de Nederlandse geschiedenis, dan juich ik dat zeker toe.

Een recent voorbeeld is Cross of the Dutchman van het in Leeuwarden gevestigde Triangle Studios over Friese volksheld Pier Gerlofs Donia. De game maakt een stukje unieke geschiedenis inzichtelijk via een actiespel dat toegankelijk is voor een potentieel groot publiek. Een publiek dat anders nooit iets over “Grutte Pier” zou leren.

Rogier Kahlmann (Freelance):

Als ik aan Nederland denk, dan denk ik aan seks en geweld. Daar waren we goed in en we deden het zelfs met een boodschap. Robocop, Starship Troopers: het maakte ons een lekker stout land dat taboes doorbrak en dat beeld paste ook bij ons progressieve beleid. Plotselinge preutsheid en een hang naar veilige ideeen, hebben ons alleen van die gave beroofd.

Onze games hadden dat trouwens nooit. Wij waren eigenlijk alleen goed in shovelware maken en ermee failliet gaan. Guerrilla deed heel even weer iets met lef met Nam ‘67, maar vanaf de Sony-flirt lopen ook zij slaafs achter andermans succesformule aan.

Nu is het vrees ik te laat. Door de versplintering van gamestudio’s (voorvloeiende uit een misplaatst geloof in mobile en free 2 play) hebben we nu niet eens meer de slagkracht om iets op niveau neer te zetten. Serious games misschien, voor wat werkgelegenheid. Dat duurt enkel zolang men serious nog serieus blijft nemen. Daarna is het over.

Rox van der Helm (Hoofdredacteur XGN.nl):

Het is zeker belangrijk om Nederlandse games op de markt te brengen. We zijn een klein landje, dus hoe cool is het om daar aan bij te dragen?

Binnenkort komt Unravel uit en het is tof om te zien hoe het Zweede landschap daarin verwerkt is en dus Zweedse roots van invloed zijn geweest in het ontwikkelproces. Nederlanders maken wel games, maar nog te weinig met een typisch Nederlandse uitstraling. Neem nou Killzone: zie je daar Nederlandse eigenschappen in terug? Ik niet in ieder geval. Dat zou stiekem wel leuk zijn, toch?

Stefan Keerssemeeckers (Freelance):

Mijmerend over ‘typisch Nederlandse zaken’, denk ik al gauw aan korfbal, rauwe haring, Zwarte Piet en het TROS Muziekfeest op het Plein. Over het algemeen spreken we dan toch over dingen die we beter binnen de landsgrenzen kunnen houden.

Games over de Nederlandse geschiedenis lijken me persoonlijk wél interessant. De Hoekse en Kabeljauwse twisten doen Game of Thrones verbleken, en de Engels-Nederlandse oorlogen zijn bijvoorbeeld erg interessant. Of men er in het buitenland voor warm loopt betwijfel ik echter, en ons taalgebied is natuurlijk maar piepklein.

Maar wat als we het op z’n kop zetten? Als Nederlandse developers hun creativiteit de vrije loop laten, en tegendraadse, gedurfde games (blijven) maken? Dan geven ze de term ‘typisch Nederlands’ opnieuw betekenis. Dat lijkt me een mooier toekomstbeeld dan eindeloos gedweep met windmolens en tulpenbollen.

Vraag 2: Wat is de beste game van het moment?

Antwoord: The Witcher 3: Wild Hunt

Over Pim van den Berg

Geen spatiefouten, maar verder ook niks.

Utrecht https://twitter.com/bvdpim

Reacties